Текст (слова) песни «Nie dokazuj»
Było kiedyś w pewnym mieście wielkie poruszenie
Wystawiano niesłychanie piękne przedstawienie
Wszyscy dobrze się bawili, chociaż był wyjątek
Młoda pani w pierwszym rzędzie wszystko miała za nic
Nawet to że śpiewak śpiewał tylko dla tej pani
I gdy rozum tracił dla niej, śmiała się, klaskała
W drugim akcie śpiewak śpiewał znacznie już rozważniej
Młoda pani była jednak ciągle niepoważna
Aż do chwili, kiedy nagle, nagle wśród pokazu
Padły słowa
Nie dokazuj, miła nie dokazuj
Przecież nie jest z ciebie znowu taki cud
Nie od razu, miła nie od razu
Nie od razu stopisz serca mego lód!
Nie dokazuj, miła nie dokazuj
Przecież nie jest z ciebie znowu taki cud
Nie od razu, miła nie od razu
Nie od razu stopisz serca mego lód!
Innym razem zaproszony byłem na wernisaż
Na wystawy późną nocą w głębokich piwnicach
Czy to były płótna mistrza Jana, czy Kantego?
Nie pamiętam
Były tam obrazy wielkie, płótna kolorowe
Z nieskromnymi kobietami szkice nastrojowe
Całe szczęście, że naturą martwą jednak były
Nie dokazuj, miła nie dokazuj
Przecież nie jest z ciebie znowu taki cud
Nie od razu, miła nie od razu
Nie od razu stopisz serca mego lód!
Nie dokazuj, miła nie dokazuj
Przecież nie jest z ciebie znowu taki cud
Nie od razu, miła nie od razu
Nie od razu stopisz serca mego lód!
Była także pewna chwila, której nie zapomnę
Był raz wieczór rozmarzony i nadzieje płonne
Przez dziewczynę z końca sali podobną do róży
Której taniec w sercu moim święty spokój zburzył
Wtedy zdarzył się niezwykły, przedziwny wypadek
Sam już nie wiem, jak to było
Trudno opowiadać
Jedno tylko dziś pamiętam
Jak jej zaśpiewałem
"Usta milczą, dusza śpiewa
Usta milczą, świat rozbrzmiewa!"
Lecz dziewczyna nie słyszała
Tańcem już zajęta
W tańcu komuś zaśpiewała, to co tak pamiętam
Nie dokazuj, miły nie dokazuj
Przecież nie jest z ciebie znowu taki cud
Nie od razu, miły nie od razu
Nie od razu stopisz serca mego lód!
Nie dokazuj, miła nie dokazuj
Przecież nie jest z ciebie znowu taki cud
Nie od razu, miła nie od razu
Nie od razu stopisz serca mego lód!
Wystawiano niesłychanie piękne przedstawienie
Wszyscy dobrze się bawili, chociaż był wyjątek
Młoda pani w pierwszym rzędzie wszystko miała za nic
Nawet to że śpiewak śpiewał tylko dla tej pani
I gdy rozum tracił dla niej, śmiała się, klaskała
W drugim akcie śpiewak śpiewał znacznie już rozważniej
Młoda pani była jednak ciągle niepoważna
Aż do chwili, kiedy nagle, nagle wśród pokazu
Padły słowa
Nie dokazuj, miła nie dokazuj
Przecież nie jest z ciebie znowu taki cud
Nie od razu, miła nie od razu
Nie od razu stopisz serca mego lód!
Nie dokazuj, miła nie dokazuj
Przecież nie jest z ciebie znowu taki cud
Nie od razu, miła nie od razu
Nie od razu stopisz serca mego lód!
Innym razem zaproszony byłem na wernisaż
Na wystawy późną nocą w głębokich piwnicach
Czy to były płótna mistrza Jana, czy Kantego?
Nie pamiętam
Były tam obrazy wielkie, płótna kolorowe
Z nieskromnymi kobietami szkice nastrojowe
Całe szczęście, że naturą martwą jednak były
Nie dokazuj, miła nie dokazuj
Przecież nie jest z ciebie znowu taki cud
Nie od razu, miła nie od razu
Nie od razu stopisz serca mego lód!
Nie dokazuj, miła nie dokazuj
Przecież nie jest z ciebie znowu taki cud
Nie od razu, miła nie od razu
Nie od razu stopisz serca mego lód!
Była także pewna chwila, której nie zapomnę
Był raz wieczór rozmarzony i nadzieje płonne
Przez dziewczynę z końca sali podobną do róży
Której taniec w sercu moim święty spokój zburzył
Wtedy zdarzył się niezwykły, przedziwny wypadek
Sam już nie wiem, jak to było
Trudno opowiadać
Jedno tylko dziś pamiętam
Jak jej zaśpiewałem
"Usta milczą, dusza śpiewa
Usta milczą, świat rozbrzmiewa!"
Lecz dziewczyna nie słyszała
Tańcem już zajęta
W tańcu komuś zaśpiewała, to co tak pamiętam
Nie dokazuj, miły nie dokazuj
Przecież nie jest z ciebie znowu taki cud
Nie od razu, miły nie od razu
Nie od razu stopisz serca mego lód!
Nie dokazuj, miła nie dokazuj
Przecież nie jest z ciebie znowu taki cud
Nie od razu, miła nie od razu
Nie od razu stopisz serca mego lód!
Показать / скрыть перевод
Перевод на русский
Автоматический перевод.
Вот когда-то в каком-то городе было большое волнение,
Ставили несказанно прекрасное представление.
Все хорошо веселились, хотя был и исключительный случай:
Молодая дама в первом ряду всё принимала за ничто,
Даже то, что певец пел лишь для этой дамы.
И когда разум терялся от неё, смеялась, хлопала.
Во втором акте певец пел уже гораздо более осознанно,
Но молодая дама всё ещё была не в духе.
Пока вдруг, вдруг, посреди представления
Не прозвучали слова:
«Не спорь, милая, не спорь!
Ведь ты ведь не снова такой чудесный дар.
Не сразу, милая, не сразу,
Не сразу растопишь мой ледяной сердечный лёд!»
«Не спорь, милая, не спорь!
Ведь ты ведь не снова такой чудесный дар.
Не сразу, милая, не сразу,
Не сразу растопишь мой ледяной сердечный лёд!»
В другой раз был приглашён на открытие выставки
На вечеринки в глубоких подвалах поздней ночью
Были ли там полотна мастера Яна или Канта?
Не помню
Там были картины огромные, цветные полотна
С неуважительными женщинами и настроенные зарисовки
Всё к счастью, что по природе они были мёртвыми
«Не спорь, милая, не спорь!»
Ведь ты ведь не снова такой чудесный дар
Не сразу, милая, не сразу
Не сразу растопишь мой ледяной сердечный лёд!
«Не спорь, милая, не спорь!»
Ведь ты ведь не снова такой чудесный дар
Не сразу, милая, не сразу
Не сразу растопишь мой ледяной сердечный лёд!
Была также какая-то минута, которую не забуду
Был раз вечер мечтательный и пустые надежды
От девушки с конца зала, похожей на розу
Который танец в сердце моем священный покой разрушил
В тот случай случился необычный, странный инцидент
Сам не знаю, как это было
Трудно рассказывать
Единственное, что помню сегодня,
Как я запел ей:
"Губы молчат, душа поёт"
"Губы молчат, мир звучит!"
Но девушка не слышала,
Уже занята танцем.
В танце кому-то спела то, что так помню
"Не спорь, милый, не спорь"
Ведь ты ведь не снова такой чудесный дар
Не сразу, милый, не сразу
Не сразу растопишь мой ледяной сердечный лёд!
"Не спорь, милая, не спорь"
Ведь ты ведь не снова такой чудесный дар
Не сразу, милая, не сразу
Не сразу растопишь мой ледяной сердечный лёд!
Ставили несказанно прекрасное представление.
Все хорошо веселились, хотя был и исключительный случай:
Молодая дама в первом ряду всё принимала за ничто,
Даже то, что певец пел лишь для этой дамы.
И когда разум терялся от неё, смеялась, хлопала.
Во втором акте певец пел уже гораздо более осознанно,
Но молодая дама всё ещё была не в духе.
Пока вдруг, вдруг, посреди представления
Не прозвучали слова:
«Не спорь, милая, не спорь!
Ведь ты ведь не снова такой чудесный дар.
Не сразу, милая, не сразу,
Не сразу растопишь мой ледяной сердечный лёд!»
«Не спорь, милая, не спорь!
Ведь ты ведь не снова такой чудесный дар.
Не сразу, милая, не сразу,
Не сразу растопишь мой ледяной сердечный лёд!»
В другой раз был приглашён на открытие выставки
На вечеринки в глубоких подвалах поздней ночью
Были ли там полотна мастера Яна или Канта?
Не помню
Там были картины огромные, цветные полотна
С неуважительными женщинами и настроенные зарисовки
Всё к счастью, что по природе они были мёртвыми
«Не спорь, милая, не спорь!»
Ведь ты ведь не снова такой чудесный дар
Не сразу, милая, не сразу
Не сразу растопишь мой ледяной сердечный лёд!
«Не спорь, милая, не спорь!»
Ведь ты ведь не снова такой чудесный дар
Не сразу, милая, не сразу
Не сразу растопишь мой ледяной сердечный лёд!
Была также какая-то минута, которую не забуду
Был раз вечер мечтательный и пустые надежды
От девушки с конца зала, похожей на розу
Который танец в сердце моем священный покой разрушил
В тот случай случился необычный, странный инцидент
Сам не знаю, как это было
Трудно рассказывать
Единственное, что помню сегодня,
Как я запел ей:
"Губы молчат, душа поёт"
"Губы молчат, мир звучит!"
Но девушка не слышала,
Уже занята танцем.
В танце кому-то спела то, что так помню
"Не спорь, милый, не спорь"
Ведь ты ведь не снова такой чудесный дар
Не сразу, милый, не сразу
Не сразу растопишь мой ледяной сердечный лёд!
"Не спорь, милая, не спорь"
Ведь ты ведь не снова такой чудесный дар
Не сразу, милая, не сразу
Не сразу растопишь мой ледяной сердечный лёд!
Права на текст песни «Nie dokazuj» принадлежат соответствующим авторам и правообладателям.